مادرم می گوید جواد آقا گوشهایش نمی شنود
گناه دارد از این پله ها بالا بیاید
من سرم را تکان می دهم
من گریه ام می گیرد
برای جواد آقا که گناه دارد
و برای مادرم

Ave Maria

سر می چرخانم
به ناگاه
موسیقی از اتاق دیگر


□
به یاد می آورم
شب دیگری را
سالهای دور

در خیابانهای خالی میراندی
و گوش می دادم
تو اشکهای مرا ندیدی
دو قطره اشک تنها
به صدای مرد نابینا
محبوب ترین ورسیون من

دیرتر
لباس سبز پلاستیکی
تونل سفید پر صدا
من همه سوراخهای کوچک سقف را شمردم
بارها و بارها
به صدای غمگین ترین ورسیون باکره زیبا

□
تو را بسیار دلتنگم

- سال 88 و با چی شروع کردی؟
: با دلتنگی.
- ردیفی؟
: ...

آوار می شوم

چشمایم را کوچک می کنم
تو کوچک می شوی
اما
فاصله بی تغییر می ماند

آوار می شوی
می گذرم


می دانی که چگونه است

Or meeting a familiar voice
Melted in her purse
Sharing a cabin; A Distance.

Or stop starting a piece with "or".

Act like no one's watching Areon!
Scrabble
Mumble
Smile

It's out there,
Go to Paris!

- سال 87 و با چی شروع کردی؟
: با خشم.
- ردیفی؟
: تو چی فکر می کنی؟

Not as we ..

She's back
I'm so happy.

هیچ نمانده
غمهایم را در کیسه های کوچک ‍‍پلاستیکی می ریزم
و به کوچه می برم
حتی گربه ها هم به آنها نزدیک نمی شوند.

فلس
فلس
فلس

دروغ
دروغ
دروغ

بوی فلسهای تنت در بند بند انگشتانم می دود
بوی ملافه های بی حجم ، اتاقهای سرد

کلمات
کلمات
کلمات
بيهوده می کوشم
می دانم
تاول هايم
را
درمانی
نيست.

سرد است اینجا
بوی تنهایی پستوی خانه قدیمیمان را می دهد گاهی
گیسوانم را نمی بینم
لبهایم ترک خورده و سیاه
چشمانم سبزتر
دستانم خالی

چیزی زیر پوستم می دود
حجم سنگینی که مرا نگاه داشته
دلم می خواهد بدوم
دلم می خواهد رگهایم را پر کنم از شکر
و بدوم
زیر آفتابی که اینجا نیست

همه چیز تکرار می شود
از نو.