خواهرم اینجاست
او مدام ورجه ورجه می کند
من اما نای تکان خوردن ندارم
انگشتان داغش را می گذارد روی پلکهای من
و آسمان ریسمان می بافد
من گوش نمی دهم
توی سرم آواز می خوانم

خواب میبینم
خواب جورابهایی که خودشان را گم می کنند
خواب می بینم کتابخانه ام کش می آید و زن همسایه بچه هایش را توی آن می گذارد
بیدار که می شوم او را می بینم که متفکرانه کتابهایم را زیر و رو می کند
با یک کتاب کوچک خودش را می سراند کنار من
او کتاب می خواند
من گوش نمی دهم
توی سرم آواز می خوانم


دفعه بعد که بیدار می شوم
یادم می آید که خواب یک جزیره دیده ام

...

و دلپذیر است
برای خواندن شعرهای یک شاعر
آموختن زبانی
سراسر بیگانه.

دلپذیر است و محتمل.

...supergirls don't cry

شاید به که هیچ نگوییم...

چهار زانو نشسته ام روی مبل
آواز می خوانم
او اما،
هر از گاهی خِر خِر می کند
آواز می خوانم
و دلمه های خون را از زیر ناخنهایم پاک می کنم


خوشم

..

from "post secret"

the grass was greener...

Who will wear the hat?

یا فکر کن که من نمی ترسم
نه از 3 تا تلفن بیشتر
نه از 3 تا قهوه بیشتر
نه از 3 تا کوفت دیگه
اصلا ً اینا هم نه
تو فکر کن من صمیمیت حالیمه...گفتم فقط فکر کن..
چشاتو ببند
و خودتو ببین که داری توی یه تونل دراز می دویی
همینطور یه ریز می دویی و نمی رسی.
آهان...خوبه...
ترسناک شد، نه؟
می خوای بزنی به چاک، نه؟
حالا می دونی یکشنبه هاو دوشنبه هاو سه شنبه هاو
چهارشنبه هاو پنج شنبه هاو و جمعه هام چه جورین!
دِ حالا بنال بینم...هنوزم می خوای جای من باشی؟





ۀ
داری میری درم ببند.